نشان می­دهد که بی­طرفی به وسیله احتیاط پشتیبانی می­شود. احتیاط, هوشیاری به خرج دادن در زمان قضاوت در شرایط مبهم است. به عبارت دیگر, احتیاط به خرج دادن به این معنا است که دارایی­ ها و سود بیش از واقع ارائه نمی­شوند, و بدهی ­ها و هزینه ­ها کمتر از ارائه بیان نمی ­شوند. به علاوه, احتیاط به خرج دادن به این معنا نیست که فرد تصمیم­ گیرنده برای کمتر از واقع ارائه کردن دارایی­ ها یا سود, یا بیش از واقع ارائه کردن بدهی ­ها یا هزینه­ ها اولویت قائل باشد. این گونه ارائه ­های نادرست می­توانند به ارائه بیشتر یا کمتر از واقع سود یا هزینه ­ها در دوره ­های آتی بینجامند. به طور مشابه, در احتیاط به خرج دادن نباید در مورد شناسایی دارایی­ ها و سود به نسبت شناسایی بدهی ­ها و هزینه ­ها سوگیری انجام شود

لازم به توضیح است با تغییراتی که در نسخه های 2010 و 2018 چهارچوب نظری گزارشگری مالی ایجاد شد، ویژگی های کیفی اطلاعات مالی به شرح زیر تغییر کرد:

در ایران هنوز (سال 1401-1402) چهارچوب نظری گزارشگری مالی بر اساس ترجمه ای که از نسخه 1989 چهارچوب بین المللی صورت گرفته است

منبع: کتاب حسابداری میانه بر اساس IFRS  نوشته کیسو و ویگانت، ترجمه دکتر علی رضا رامروز، انتشارات انجمن حسابداران خبره ایران